Fotomodel

Het was weer licht geworden en ook nu krabbelde ik weer overeind. Ik wilde nu wel graag weten waar het ratelende geluid vandaan kwam. Toen ik gisteravond op onderzoek uit ging, was het geluid al opgehouden toen ik er bijna was. Zo snel als mijn pootjes het aankonden, probeerde ik uit mijn slaapplekje tussen de boekjes te klimmen.

Ik leerde al snel dat hoe sneller je iets wilt doen, hoe minder precies dat dan gaat. Ook ben ik niet zo handig. Deze twee omstandigheden zorgden ervoor dat een boekje op de grond viel. Mijn achterpoot was er tegenaan gekomen. Ik ben goed opgevoed, dus voordat ik naar het geluid rende, probeerde ik het boekje op te rapen en terug op de tafel te tillen.

            Nu ben ik best een gespierd diertje. Af en toe doe ik thuis aan fitness. Dan ga ik op mijn buik op de grond liggen en duw mezelf omhoog met mijn voorpoten. Dat heb ik mijn baasje weleens zien doen. Ik weet niet goed hoe het voelt om spieren te hebben. Wat ik wel heb gemerkt: ik krijg de pot van de chocoladepasta makkelijker open. Die chocoladepasta eet ik niet zelf, die is natuurlijk voor mijn baasje.

            De combinatie van op de tafel springen en het boekje terugleggen, daar heb ik meer achterpoot spieren voor nodig dan dat ik nu heb. Misschien kan ik daar ook oefeningen voor doen. Uiteindelijk weet ik met veel moeite het boekje terug te leggen. Een beetje uitgeput blijf ik even op de grond zitten. Het ratelende geluid is alweer opgehouden.

            Uit het niets springen de lichten aan, die zijn een beetje fel voor mijn ogen. Ze moeten er even aan wennen. Na een halve minuut zijn ze wel gewend en kijk ik in het rond. De twee mensen die ik gisteravond voor de deur heb zien staan, lopen nu door de winkel. Overal gaan apparaten opstarten en boekjes worden recht gelegd. Ik hoop dat mijn boekje recht ligt.

            ‘Ach, wie ligt hier nu!’ een van de twee mensen komt in mijn richting gelopen. Ik schrik eerst. Als ik op de grond zit, lijken de armen van een mens net op een adelaar. Gelukkig gaat de mevrouw door de knieën, waardoor ze maar een beetje groter is. ‘Ik denk dat iemand je gisteren heeft laten liggen!’ De vriendelijke toon van de mevrouw zorgt ervoor dat ik minder bang ben. Normaal gesproken ben ik ook niet bang, maar het is toch altijd spannend om nieuwe mensen te leren kennen.

            Er verschijnt een tweede mens. Het is een meneer. ‘Zullen we vandaag een oproepje op Facebook plaatsen voor jou? Dan kun je snel weer in je eigen bedje slapen!’ Dat lijkt mij een goed idee. Ik heb het woord Facebook weleens op het nieuws gehoord. Volgens mij gebruiken veel mensen Facebook. Dan zullen vast ook veel mensen mijn oproepje zien en het aan mijn baasje vertellen. Ik heb veel gedachten, maar kan de mensentaal niet spreken.

            Ook kan ik nog niet schrijven. Gelukkig begrijpen de meneer en mevrouw dit. Ze hebben voor mij een mooi gedachtenwolkje gemaakt. Na een tijdje puzzelen weet ik wat er staat. Ik ben heel tevreden met die woorden en hou het gedachtenwolkje trots vast. Een derde mevrouw maakt een foto van mij en even later zie ik mijn foto op het beeldscherm.

            Spannend! De derde mevrouw kijkt me vriendelijk aan ‘wil je misschien op de toonbank zitten? Dan kunnen veel mensen je zien en misschien weten ze dan wel wie jouw baasje is!’ Ik weet niet wat een toonbank is, maar ik glimlach. Ik vind het wel spannend om in een dag zoveel nieuwe mensen te leren kennen, maar het wordt vast en zeker een gezellig avontuur!

Commentaar schrijven

Commentaren: 0

Algemene informatie

Primera Heerlerheide

Wannerstraat 15-17

6413 EV Heerlen

045-5222949

KvK-nummer: 14043479

BTW-identificatienummer: NL802551750B02

 


Openingstijden

Maandag: 10:30 uur tot 18:00 uur

Dinsdag: 09:00 uur tot 18:00 uur

Woensdag: 09:00 uur tot 18:00 uur

Donderdag: 09:00 uur tot 18:00 uur

Vrijdag: 09:00 uur tot 18:00 uur

Zaterdag: 08:30 uur tot 17:00 uur

Zondag: gesloten